Donderdag 19 juni 2014

Ik zit in een meeting bij een klant en krijg een oproep van een nummer dat ik niet herken; een nummer dat deze week al vaker tussen de gemiste oproepen staat. Dat gebeurt in deze week wel meer, want naast mijn eigen projecten, neem ik ook twee projecten van collega’s die met vakantie zijn waar. De beller achter dit onbekende nummer laat tot nu toe geen voicemailberichtje achter en ik zie ook geen e-mails die ik aan dit nummer kan koppelen. Straks toch maar even terugbellen…. Als ik de auto instap, krijg ik echter direct mijn voicemail. Het is Ton…. Met het hart in mijn keel bel ik terug. Enerzijds schiet door mijn hoofd “zou het….”, anderzijds durf ik er niet op te hopen. Ik had het kunnen weten vanuit de verhalen van mijn voorgangers, maar Ton begint doodleuk over het feit dat ze op zoek zijn naar nieuwe aanwas voor het CCH en dat daarin ook mijn naam genoemd is. Even weet ik niet hoe ik moet reageren, maar al snel zegt dat Ton dat hij een andere functie voor mij in gedachten heeft… Ik probeer ondertussen uit Dordrecht, waar de halve stad open ligt, weg te komen en besluit voor de zekerheid de auto toch maar even aan de kant te zetten. Ik vind het fantastisch, maar geef wel aan dat ik het even wil laten bezinken en uiteraard ook thuis wil bespreken. Ik beloof Ton in de loop van de week erna te bellen. Op de terugweg bel ik nog uitgebreid met m’n vader en Imke. Imke heeft vandaag weer haar allereerste werkdag na de geboorte van Siem. Krijg je dit…

Author: Guido

Share This Post On